**********- بخشش را "بخش کن"... محبت را "پخش کن" ...**********
**********- غضب "پریشانی" است... نهایتش "پشیمانی" است ...**********
**********- "به طرف" گوش بده... "بی طرف" نظر بده ...**********
**********- شکیبایی... بر هر "دعوایی"، "دواست" ...**********
**********- هر چه "بضاعتمان" کمتراست ... "قضاوتمان" بیشتر است ...**********
**********- وقتی "عصبانی" هستم ... "لب به لبخند" نمی زنم !**********
**********- با "خویشتنداری" ... "خویشاوند داری" ...**********
**********- "بخشش" ... پاک کن "رنجش" ...**********
**********- به "خشم" ... "چشم" نگو ...**********
**********- در اینکه با هم "تفاوت داریم"... با هم "تفاهم داریم "!؟**********
**********- موقع عصبانیت... "داد نزن" خود را "باد بزن"! **********
**********- سوء تفاهم، "تیر خطایی" است... که از "گمان" رها می شود! **********
**********- انسان "خوشرو" ... گل "خوشبو" ست. **********
**********- "آتشنشان" باش ... "آتشفشان" نباش ...**********
**********- از دورویی "دوری" کنیم... جای "دوری" نمی رود! **********
**********- وقتی "دور هم" جمع نشدیم ... "دور از هم" منها شدیم! **********
**********- از "تنفر" ... "متنفرم" ...**********
**********- "می توانست" اینطور نباشد... "می توانم" اینطور نباشم ...**********
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین ۱۳۹۲ ساعت 16:15 توسط نوید غفوری
|