**********-   بخشش را "بخش کن"... محبت را "پخش کن"   ...**********

**********-   غضب "پریشانی" است... نهایتش "پشیمانی" است   ...**********

**********-   "به طرف" گوش بده... "بی طرف" نظر بده   ...**********

**********-   شکیبایی... بر هر "دعوایی"، "دواست"  ...**********

**********-   هر چه "بضاعتمان" کمتراست ... "قضاوتمان" بیشتر است  ...**********

**********-   وقتی "عصبانی" هستم ... "لب به لبخند" نمی زنم  !**********

**********-   با "خویشتنداری" ... "خویشاوند داری"   ...**********

**********-   "بخشش" ... پاک کن "رنجش"   ...**********

**********-   به "خشم" ... "چشم" نگو   ...**********

**********-   در اینکه با هم "تفاوت داریم"...  با هم "تفاهم داریم  "!؟**********

**********-   موقع عصبانیت... "داد نزن" خود را  "باد بزن"!  **********

**********-   سوء تفاهم، "تیر خطایی" است... که از "گمان" رها می شود!  **********

**********-   انسان "خوشرو" ... گل "خوشبو" ست.  **********

**********-   "آتشنشان" باش ... "آتشفشان" نباش   ...**********

**********-   از دورویی "دوری" کنیم... جای "دوری" نمی رود!  **********

**********-   وقتی "دور هم" جمع نشدیم ... "دور از هم" منها شدیم!  **********

**********-   از "تنفر" ... "متنفرم"   ...**********

**********-   "می توانست" اینطور نباشد... "می توانم"  اینطور نباشم   ...**********