مرا با لبخند هایم می شناسید
با خنداندن هایم
با رفتار های بچه گانه ام
وقتی وارد جمعی می شوم بی شک خنده در آن جمع غوغا می کند

با قلبی که طپش هایش معنی میدهد
غم هایم برای خودم است
وقتی شب قبل از خواب ساعت ها به آن ها فکر می کنم
و شما فقط خنده هایم را می بینید!
کینه در فرهنگ لغاتم نیست!
شاید ناراحتی ام از شما دقایقی بیشتر طول نکشد...

با دل شکسته ام می توانم مرهم دل هاای شکسته دیگری شوم
وقتی حرفی زدم ! کسی همتای من پیدا نمی شود تا روی حرفش باشد

من شاید دارم چوب این اخلاقم رو می خورم..........




من شاید دارم چوب این اخلاقم رو می خورم........!!!!!