قشنگه ..شاید تکراری باشه
نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.
سهراب
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 16:19 توسط نوید غفوری
|
